dolfijn therapie in Curaçao
Dag 11 " Laatste dag met een auto"
17 mei 2011
Vandaag startte de dag voor Luna en Kathleen weer vroeg bij de kids-club. Het is een extreem warme ochtend dus we blijven met Sanne nog even binnen. Toen we om 10.30 bij het CDTC aankwamen had Sanne weer weinig zin om te wachten. Toen ze Dirkje eenmaal in het oog kreeg werd ze laaiend enthousiast, ze had er duidelijk erg veel zin in. In de tijd dat Sanne met de voorbereidende therapie bezig was, hadden wij een gesprek met Nicole, de psychologe van het CDTC. Het ging over de opvoeding, en dan met name straffen en belonen. Waar lopen we tegen aan met Sanne en zijn er nog tips die we thuis kunnen gebruiken. Nicole is een erg prettige persoon om mee te praten, we hadden veel aan het gesprek.
Om 11.15 naar het dok om naar Sanne te kijken. Het was wel erg heet vandaag, we waren jaloers op Sanne in het koele water. In eerste instantie wel even mopperen, misschien heeft ze last van de zonneallergie in combinatie met het zoute water? Misschien moest ze er ook weer gewoon even inkomen. Vandaag hield ze Li-Na zo goed vast dat Dirkje haar los kon laten en naast haar mee kon zwemmen. Sanne zwom helemaal zelf met Li-Na, dat was echt een prachtig gezicht.
Na de training snel even lunchen en toen op weg voor ons laatste uitstapje met de auto. We gaan vandaag naar Cas Abou, een strand die in de top tien staat van de mooiste stranden van de wereld. Helaas namen we een verkeerde afslag en was het toen erg zoeken om weer op de juiste route te komen. De bewegwijzering is minimaal op Curacao en ik ben niet zo’n heel geweldige kaartlezer. (waar is de Tom-Tom?) Uiteindelijk gevonden en het bleek zeker de moeite waard. Strak blauwe zee met een spierwit strand en palmbomen; wat wil je nog meer? Gelukkig was er wat bewolking op komen zetten dus was de temperatuur een stuk aangenamer. Maurice en Luna natuurlijk weer snorkelen, hebben weer prachtige vissen gezien. Het grappige is dat Luna de namen weet dankzij de kids-club. Een kleine domper was even dat ze beiden werden gebeten door een groep kleine venijnige kwalletjes, Luna was er op dat moment even klaar mee, ze hadden Maurice zelfs in zijn lip ‘gebeten’.
Het was zo heerlijk op het strand dat we pas half zes weer aan de terugweg begonnen. De auto nog aftanken en toen nog koken.....het werd een latertje voor de meiden. Alle drie gingen ze moe maar voldaan lekker slapen.