dolfijn therapie in Curaçao
dolfijn therapie in Curaçao
Dag 14 "Dag van afscheid"
20 mei 2011
Deze dag begon stralend met een zonnetje maar al snel kwamen er donkere wolken aan. Samen met een flinke wind dachten wij dat Sanne het misschien wat koud zou vinden in het water. We waren al op tijd bij het CDTC en liepen met Sanne nog een rondje sea-aquarium. Sanne kijkt met heel veel belangstelling naar de vissen. Vlak voor aanvang van de voorbereidende therapie nog even staan praten met de ouders van Kelly, die een therapietijd voor Sanne zit, en Sanne stond rustig te wachten. Toen ze Dirkje zag stuiterde ze wel zowat uit haar stoel van enthousiasme. We waren de tas met zwemkleding vergeten, en toe ik deze naar de therapieruimte bracht kon ik stiekem even spieken. Sanne zag er zeer geconcentreerd uit en later bleek ook dat Sanne bij het geluidenspel alle fotokaarten goed had aangewezen. We spreken dus niet meer van goed geluk of toeval, Sanne kan echt de fotokaarten herkennen en aanwijzen die bij de geluiden horen. Fantastisch he?
In het water had Sanne weer een prachtige tijd. Had bij alle oefeningen dikke pret maar vooral het alleen zwemmen met Li-Na vindt Sanne geweldig. Heerlijk om haar zo veel plezier te zien hebben. Na de therapie een liefdevol afscheid. Niet alleen Dirkje en Lorence kwamen gedag zeggen, maar ook de dolfijntrainer Sonya en de meiden van de kids-club kwamen omhelzen en zoenen. Mail adressen uitgewisseld en beloofd dat we terug gaan komen.
Na de lunch (ik zou eieren bakken maar die bleken bedorven uch) naar het strand want de meiden wilden vlechtjes met kraaltjes in het haar. Tijdens het vlechten van Kathleen vroeg de mevrouw die de vlechtjes maakte waarom mijn oudste dochter geen vlechtjes wilde. Ik zei dat ik dacht dat ze moeite zou hebben met stilzitten. We kunnen het toch proberen zei ze, lukt het niet dan stoppen we. Met veel kunst en vliegwerk en heel veel geduld van de vlechtster die met Sanne mee bewoog en alle kanten opging ook Sanne mooie vlechtjes met kraaltjes. Het staat prachtig.
Luna was na het vlechten uitgenodigd op het partijtje van Kelly, die was 11 jaar geworden. Dus zaten we met z’n viertjes aan de patat met hamburgers. Thuis nog even gedouched en toen lekker naar bed voor ons laatste nachtje.